Historia
Dom Pomocy Społecznej dla Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną w Ścinawce Dolnej to miejsce z bogatą historią, naznaczoną troską i poświęceniem wielu osób.
W 1893 r. hrabina Anna von Magnis ufundowała dwupiętrowy sierociniec dla 40 dzieci pod wezwaniem Św. Aniołów Stróżów. Była jego kierowniczką do 1901 r., kiedy to zakład przekazano Siostrom Św. Jadwigi z Wrocławia. W 1917 r. dobudowano piętrową przybudówkę z klasą i kaplicą. Po 1945 r. Siostry Jadwiżanki wyraziły chęć powrotu do Niemiec, a sierociniec przekazano Siostrom Św. Teresy od Dzieciątka Jezus. W krótkim czasie Dom zapełniły polskie sieroty. W 1947 r. Dom otrzymał nazwę Dom Dziecka Św. Aniołów Stróżów w Ścinawce Dolnej i zarejestrowano go w kuratorium we Wrocławiu. Pod koniec 1947 r. mieszkało tam 43 dzieci osieroconych w wyniku wojny lub z różnych powodów pozostawionych bez opieki.
W sierpniu 1948 r. Komisarz Opieki Społecznej przeniósł wychowanków Domu Dziecka do Kłodzka, a na ich miejsce przyjęto dzieci z Dusznik. "Caritas" przejął opiekę nad Domem Dziecka, jednak w 1949 r. wstrzymano finansowanie. Aby uzyskać fundusze, Dom Dziecka powiększył gospodarstwo rolne i hodowlane.
W 1952 r. „Caritas” przekształcił Dom Dziecka w Zakład Specjalny dla Dzieci Upośledzonych Umysłowo. Wychowanków przeniesiono do innych domów dziecka, a budynek został odnowiony i dostosowany do nowych potrzeb. Zakład przyjął dzieci z różnymi problemami zdrowotnymi. Wprowadzono podział na trzy grupy: dzieci leżące, małe oraz starsze.
Praca była trudna, zwłaszcza przy dużej liczbie leżących wychowanków. Zakład Specjalny przeznaczono dla 75 chłopców, a wraz z ich przybywaniem wzrastała liczba opiekujących się nimi sióstr. Przyjmowano też do pracy dziewczęta i starsze samotne kobiety. Dzieci uczestniczyły w zajęciach edukacyjnych i pracach w gospodarstwie.
W kolejnych latach przeprowadzano remonty i modernizacje budynku. Od 1972 r. zakład nosił nazwę Dom Pomocy Społecznej dla Dzieci „Caritas” i podlegał Ministerstwu Zdrowia i Opieki Społecznej. Pod koniec 1973 r. w Domu przebywało 61 chłopców w wieku 5-27 lat, większość z głębokim niedorozwojem umysłowym i poważnymi schorzeniami. Wszystkie dzieci były chodzące. Dla 14 chłopców z lżejszym niedorozwojem umysłowym zorganizowano nauczanie w Szkole Życia. Wszyscy wychowankowie uczestniczyli w terapii zajęciowej, w tym w zajęciach społeczno-użytecznych, tkackich i hafciarskich, oraz szyciu miękkich pantofli.
W 1990 r. „Caritas” został rozwiązany, a Dom Pomocy Społecznej dla Dzieci przeszedł pod zarząd Zgromadzenia Sióstr Św. Teresy od Dzieciątka Jezus, stając się jego własnością. Obecnie w Domu przebywa 50 dzieci, które mają zapewnioną całodobową opiekę. Placówka stwarza warunki do bezpiecznego życia, wspiera rozwój osobisty i przygotowuje do życia w społeczeństwie.